فتوحات مکیّه یا گشایش های مکّی با نام کامل الفتوحات المکیة فی معرفة أسرار المالکیة والملکیة اثر سترگ ابن عربی (560 تا 638 ه. ق) است. کتاب مزبور، مجموعه ای از مکاشفات و فتوحاتی است که در شهر مکّه، در حین طواف کعبه به نویسنده اثر، دست داده است. تألیف این کتاب در طی دو مرحله به انجام رسیده است: مرحله اول، در 599 ه. ق در مکه آغاز و در 629 ه. ق در دمشق به اتمام می رسد؛ مرحله دوم در فاصله سالهای 632 تا 634 ه. ق به پایان می رسد. مجموعاً کتاب فتوحات، حاوی 560 باب است که در طی 60 فصل تبویب شده است. پس از اتمام نهایی کتاب در مرحله دوم، ابن عربی، تعلیم آن را به مریدان خود آغاز کرد.
فتوحات، دائرةالمعارفی از ماوراءالطبیعه، الهیات، کیهان شناسی، انسان شناسی روحانی، روانشناسی و فقه است و مباحث آن مشتمل بر معانی درونی شعائر اسلامی، منازل سالکین در سیرا لی الله و فی الله، طبیعت سلسله مراتبی کیهانی، مفهوم روحانی و هستی شناسانه حروف الفبای عربی، و علومی که نود و نُه اسم خداوند (اسماءالله) متضمن آنهاست و نیز اهمیّت رسالات مختلف انبیاء است.
کتاب حجیم ابن عربی، فتوحات مکیّه، متنی را فراهم آورده است که به لحاظ کمّی، بیشتر از کتب غالب نویسندگان پرباری است که در طول زندگانی خویش نوشته اند.
