کتاب از سری مباحث امامت و ولایت 10 وارثان عاشورا

نوشته مزبور مجموعه اي است از پنج مبحث در زمينه: اضطرار به دين و حجت، حق و شبهه، احيای امر، وارثان عاشورا، اصحاب اباعبدالله(ع). اين کتاب حاصل سخنرانی های استاد در چند دهه محرم می باشد که به همت و قلم خود ايشان، رقم زده شده.

در مبحث اول نويسنده به بحث اضطرار به ولیّ و انتظار از ولیّ و انتظار برای ولیّ پرداخته است و با توجه به آياتی از سوره آل عمران و فجر و تکاثر، از تمحيص و بلاء و فتنه و اشتغال به نعمت ها گفت و گو کرده.

در مبحث دوم به تحليلی از حق و شبهه می پردازد، تا در برخورد با شبهه و فتنه و وسوسه و بدعت، همراه نور و هدايت و بيّنات و فرقان، بتوانيم مسلط و سالم و بهره مند باشيم.نويسنده می کوشد تا نشان دهد همراه اين بينات و با دستيابی به يک ميزان مشخص و فرقان حاکم و با توجه به بيان حضرت امير در خطبه 182 نهج البلاغه که از حق و هدف، طريق و راه، قائد و رهبر و آداب و فقه حرکت گفت و گو می کنند، چطور می توان از بند شبهه رهيد و زمينه فتنه را ز بين برد و يا ضعيف کرد و از انحراف ها و بدعت ها رها شد.

در مبحث سوم به اين نکته پرداخته شده که احيای امر اهل بيت را چگونه و از کجا دنبال کنيم، تا از کسانی باشيم که به حيات قلبی رسيده باشيم، آن هم تا روزی که تمامی دل ها می ميرند.در اين نوشته با توجه به تمامی روايات احياء امر، از عوامل احياء و مراحل پنج گانه آن، سخن به ميان آمده.

در مبحث چهارم که عنوان کتاب هم از همين بحث گرفته شده، مولف توضيح می دهد که ميراث حسين(ع) که وارث آدم تا خاتم است، به کسانی خواهد رسيد که از آگاهی و علم، عبوديت و تقوا، عبوديت و صلاح برخوردار باشند و اين ها وارثان عاشورايند.

در مبحث پنجم به تحليل و تطبيق و بررسی اوصاف و خصوصيات اصحاب اباعبدالله، پرداخته می شود؛ که چطور مسلم بن عقيل به استقامت و هانی بن عروه به حميت و حمايت و حرّ به محاسبه و مقايسه و انتخاب و حرّيت و عبوديت و زهير به نجات و فلاح و سرداری و قيس بن مسهر و عبدالله بن يقطر به مقام سقايت و رسالت و شهادت و هم چنين ديگر ياران به آن مقام وفا و ادب و فداکاری و فوز رسيدند. 

 زندگی بسیاری از ما با اعتقاد به امامت گره خورده است. با این طرح، راه خویش را در تاریخ آغاز نموده ودر این راه رنج ها برده ایم. این تاریخ خونین تشیع و این رگ های جوشان پدران ماست که دست های حاکمان مسلط را خضاب کرده و افق را رنگین!

 امروز و در این نسل، ما امامت را پذیرفته ایم ولی شاید طرح امامت برای خود ما که شیعه هستیم هم، گنگ و مبهم باشد. کتاب های «غدیر» و «تو می آیی» بر آن است تا ما را با زیر بناها و ضرورت و اهداف امامت و ولایت آشنا سازد.

در ادامه این ها، دو کتاب «وارثان عاشورا» و « از معرفت دینی تا حکومت دینی» سعی دارد به یافتن تعریف جامعی از مفهوم حکومت و دین بپردازد و با ذکر خصوصیات حاکم، پاسخ این پرسش اساسی را به دست آورد که:

آیا حکومت دینی معنایی دارد و این دو با هم جمع و ترکیب می شوند؟ و اصولاً چگونه یک حکومتی دینی می شود؟

کتاب حاضر، مجموعه دست‌نوشته‌های استاد علی صفایی در سخنرانی‌‌های محرم سال های 73 و 74 است.

مباحث این کتاب، حول چگونگی ارتباط ما با اهل‌بیت است.

«اضطرار به حجت»، «حق و شبهه»، «احیای امر»، «وارثان عاشورا» و «اصحاب اباعبدالله» است

که در این کتاب پیرامون آنها بحث شده است.

در این کتاب خواهیم دید که رابطه انسان با دین و اولیای آن، نباید تنها در حد اثبات وجود آنها و یا انتظار از ایشان باشد؛

بلکه باید این نگاه از انتظار از ولی به اضطرار به ولی تغییر کند

و آدمی معیار صحیحی در شبهات و فتنه‌ها برای یافتن حق در برخورد با ایشان داشته باشد و به آن ملتزم شود.

چگونه‌ می‌توانیم امر اهل‌بیت را احیا کنیم؟ چه کسانی وارثان عاشورا می‌باشند؟

اصحاب آن حضرت چه ویژگی‌های ممتازی داشتند؟ در این مجموعه پاسخ خواهند گرفت.

مولف : استاد علی صفایی حائری

ناشر  : انتشارات لیله القدر