کتاب به کوتاهی آه به بلندای ماه

همان گونه که از عنوان کتاب هم مشخص است؛ این اثر تحقیقی زندگی نامه خاتون کبریا، حضرت زهرا سلام الله علیهاست.

از سویی دیگر علاوه بر متن اصلی، مباحثی تاریخی در آغاز کتاب و چند "پی نگاشت" با قلمی پژوهشی و 9 داستان واره در توضیح کامل تر مطالب مورد نظر نیز در پایان کتاب گنجانده شده است. از جمله نکات قابل توجه درباره این اثر استفاده مؤلف از منابع و مآخذ تاریخی متعدد است. نکته ای که در مقایسه با دیگر کتاب های منتشر شده از زندگی این بانوی گرانقدر به اعتبار "به کوتاهی آه، به بلندای ماه" در نزد دیگر محققان و علاقه مندان می انجامد.

 استادسیدعلی موسوی گرمارودی به طریقی ویژه آن را نگاشته است، یعنی متن اصلی به روش کتاب دیگر او دیگر او «داستان پیامبران» است و علاوه بر متن اصلی، مباحثی تاریخی در آغاز کتاب و چند «پی‌نگاشت» با قلمی پژوهشی و نه داستان‌واره، در توضیح مطالب متن اصلی در پایان کتاب گنجانده است.

در پایان کتاب «به کوتاهی آه، بخ بلندای ماه» به شعرهای فاطمی فارسی نیز اشاره کرده است و اشعار شاعرانی نظیر «ناصر خسرو قبادیانی»، «سنائی»، «قوامی رازی»، «اثیر أخسیکتی»، «خواجوی کرمانی»، «ابن یمین»، «محمدبن حسام خوسفی» و شاعران معاصری همانند «خسرو احتشامی هونه گانی»، «افشین علاء»، «علیرضا قزوه»، «محمدکاظم کاظمی»، «عبدالجبار کاکایی»، «محمدجواد غفورزاده شفق»، «سعید بیابانکی» و «بهمن صالحی» را که در مدح این بانوی بزرگوار سروده اند، را آورده است.

در بخشی از این کتاب درباره «فدک»، می خوانیم: ابن ابی الحدید در ذیل نقل داستان جنگ بدر (شرح نهج البلاغه، ج 3، ص 351) می گوید: وقتی زینب دختر پیغمبر اطلاع یافت شوهرش در دست مسلمانان اسیر شده و باید طبق معمول مالی به مدینه بفرستد و شوهرش را خلاص کند، مقداری مال تهیه کرد و از آن جمله گردن بندی را که از مادرش خدیجه به یادگار داشت در میان آن مال گذارد و به مدینه فرستاد، و چون آن مال را به مدینه و نزد رسول خدا (ص) آوردند و چشم پیغمبر به آن گردن بند لفتاد خاطره خدیجه و آن محبت ها و فداکاری های آن همسر مهربان در دل آن حضرت زنده شد و به شدت متأثر گردید، و ضمناً به حال دخترش زینب که ناچار شده بود برای استخلاص شوهرش یادگار مادر را از دست بدهد رقت کرد و بدین جهت تمایل خود را در مورد آزاد کردن ابوالعاص بدون فدیه و بازگردان آن مال به نزد زینب، به مسلمانان اظهار فرمود، و آنها نیز با جمله «نعم یا رسول الله نفدیک بانفسنا و اموالنا» موافقت کامل خود را با تمایل پیغمبر اظهار نمودند، و بدین ترتیب ابوالعاص آزاد شد و آن مال را نیز که متعلق به مسلمانان بود برای زینب بازپس فرستادند.