کتاب ماجرا های کلاس پرحاشیه

ماجراهای کلاس پرحاشیه اثر محمداسماعیل حاجی ‌علیان مجموعه داستان‌هایی بهم‌ پیوسته درباره نماز و فضایل نماز است که با زبانی شیرین و جذاب برای نوجوانان بیان شده است.

معلمی  بازنشسته که حالا مسئول کتابخانه مسجد محله شده است، روزی به درخواست  یکی از معلمان که قرار است برای عمل جراحی  مدتی مدرسه  را ترک کند، به مدرسه سابق خود بازمی‌گردد تا ۱۴ جلسه به جای آن معلم  تدریس کند.

وقایع این کتاب هم اتفاقاتی است که در این ۱۴ جلسه رخ می‌دهد و به نوعی همه آنها با عبادت خداوند و خواندن  نماز گره می‌خورد.

خواندن کتاب ماجراهای کلاس پرحاشیه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟؟

 همه جوانان و نوجوانانی که دوست دارند درباره نماز و آثار ان در زندگی بیشتر  و بیشتر بدانند مخاطبان  این کتاب اند.

بخشی از کتاب ماجراهای کلاس پرحاشیه

 مشکوک گفت: آقا ربات یعنی چه؟ با دست زدم به پیشانی‌ام و گفتم: یعنی واقعاً تو نمی‌دونی ربات چیه؟ ربات یعنی همون آدم‌آهنی.

 این را که گفتم، مشکوک گفت: آهان! آخ‌جون آدم‌آهنی.

 حداقل فهمیدم که از موضوع خوش‌شان آمده است. بحث را ادامه دادم: دانشمندان پس از سال‌ها تحقیق و تلاش تونستن رباتی رو با قابلیت‌های بسیار پیچیده اختراع کنن. رباتی که می‌تونه بهتر از انسان فوتبال بازی کنه. رباتی که توانایی‌های فوتبالیش آدم‌ها رو توی جیبش می‌ذاره.

 دیدم که بچه‌ها خوش‌شان آمد. محزون پرسید: واقعاً؟ چه توانایی‌هایی؟

 گفتم: خیلی کارها. یکیش اینه که به ۲۸۰ نوع مختلف می‌تونه پاس بده؛ مثل پاس بلند، پاس کوتاه.

 بی‌نظم‌زاده گفت: آقا پاسِ گل.

 محزون گفت: پاس سرکاری.

 آشفته گفت: پاس زاپاس؛ و همه خندیدند.

 بحث را ادامه دادم: توانایی دومی که کاملاً مسلطه، سانتر کردنه. سانتر کردن توپ به صورت دقیق و با قوس مناسب که از بازیکن حریف رد می‌شه و درست روی سر هم‌تیمی می‌رسه.

 محزون گفت: مثل فلانی.

 اسم یک بازیکن را برد، اما چون به من گفتند توی کتابت اسم کسی را نبر، نمی‌توانم اسم ببرم. اصرار هم نکنید. فقط بگویم که این بازیکن رونالدویی هست برای خودش.

 گفتم: قابلیت سوم، شوت‌های خوبی می‌زند. مثل موشک نقطه‌زن تنظیم می‌کند و بدون قلق‌گیری می‌زند به خال.

 محزون دوباره گفت: مثل فلانی.

 گفتم: آن‌قدر اسمش را ببر تا کلاً کتاب ما چاپ نشود. ول کن دیگه.

 محزون گفت: شما که اسم رونالدو را بردی؟

 دیدم نمی‌شود با او بحث کرد. صحبتم را ادامه دادم: چهارمین توانایی، کنترل توپ با پا و ۲۸ نوع دریبل است که عبارتند از رونالدویی، یه پا دو پا، سرکاری، توپ بود دیگه نیست و غیره.

 دوباره محزون دستش را بالا برد و گفت: آقا مگه رونالدو اسم بازیکن نیست؟

 گفتم: نه. رونالدو یه نوع پودر شوینده است و بحثم را ادامه دادم: قابلیت دوندگی رونالدویی و خوشحالی پس از گل استاندارد به صورت ۲۰ نوع.

 این دفعه از عمد اسم رونالدو را گفتم تا محزون دوباره اعتراض کند و یک جواب دندان‌شکن به او بدهم؛ ولی این‌دفعه چیزی نگفت. آشفته گفت: آقا رقص برره‌ای هم بلده؟

 گفتم: رقص برره‌ای مگه جزء فوتباله؟

 مشکوک پرسید: آقا! این ربات الآن کجا داره فوتبال بازی می‌کنه؟

 همه منتظر جواب من بودند. دوست داشتند بدانند که این ربات پیشرفته به کدام تیم رفته است. من هم جوابشان را دادم و گفتم: این ربات اصلاً فوتبال بازی نمی‌کنه.

 بچه‌ها که جا خورده بودند، گفتند: یعنی هنوز آماده نشده؟

 گفتم: چرا، اتفاقاً کل ساختش تموم شده و الآن جایی مشغوله.

مولف: محمد حسین حاجی علیان

ناشر: ستاد اقامه نماز