قرآن کریم با ترجمه و شرح واژگان

قرآن کریم با ترجمه استاد ابوالفضل بهرام پور و شرح واژگان و ریشه یابی کلمات  که از خصوصیات بارز این مصحف شریف می باشد

نمونه ای از ترجمه استاد بهرام پور 

1 سوره ی حمد 7 آیه

1 به نام خداوند هستی بخش مهربان. 2 ستایش خدای راکه پروردگار جهانیان است. 3 آن هستی بخش مهربان، 4 صاحب روز جزا. 5 [بار الها] تنها تو را می پرستیم و تنها از تو یاری می جوییم. 6 ما را به راه راست هدایت فرما، 7 راه آنان که موهبتشان دادی، نه راه غضب شدگان و نه گمراهان. صفحه : 2

2- سوره ی بقره 286 آیه

به نام خداوند هستی بخش مهربان 1 الف، لام، میم. 2 آن کتاب [بلند مرتبه] هیچ تردیدی در آن نیست، راهنمای پرهیزگاران است. 3 آنان که به غیب ایمان می آورند و نماز را برپا می دارند و از آنچه روزیشان کرده ایم، انفاق می کنند. 4 و آنان که به آنچه به تو نازل گردیده و آنچه پیش از تو نازل شده، ایمان می آورند و اینانند که به آخرت یقین دارند. 5 آنان بر هدایتی از پروردگار خویشند و هم ایشان رستگارانند. صفحه : 3 6 به راستی آنان که کفر ورزیدند تفاوتشان نکند چه انذارشان کنی یا انذارشان نکنی ایمان نمی آورند. 7 خدا بر دل ها و شنوایی شان مهرنهاده و بر چشمانشان پرده ای است و آنها را عذابی بزرگ است. 8 و از مردم کسانی هستند که می گویند: ما به خدا و روز واپسین ایمان آورده ایم. ولی آنان مؤمن نیستند. 9 می خواهند خدا و مؤمنان را فریب دهند، در حالی که جز خودشان را فریب نمی دهند، ولی نمی فهمند. 10 در دل هایشان بیماری است، پس خدا ایشان را بیماری افزود، و آنان را به سزای اینکه که دروغ می گفتند عذابی دردناک است. 11 و چون به آنان گفته شود: در زمین فساد نکنید، گویند: جز اینکه نیست که ما اصلاحگرانیم. 12 به هوش باش که همین ها تبهکارانند ولی نمی فهمند. 13 و چون به آنها گفته شود: شما نیز مانند [سایر] مردم ایمان بیاورید، گویند: آیاما هم مانند کم خردان ایمان بیاوریم! بدان که آنان خود کم خردانند امّا نمی دانند. 14 و چون بامؤمنان رو به رو شوند گویند: ایمان آورده ایم، و چون با یاران شیطانی خود تنها شوند، گویند: ما بی تردید با شما هستیم، جز اینکه نیست که ما [آنها را] به مسخره گرفته ایم. 15 خداست که آنها را به مسخره می گیرد و فرصت می دهد تا در طغیانشان سرگردان بمانند. 16 همین کسانند که گمراهی را به بهای هدایت خریدند پس تجارتشان سود نکرد و هدایت پذیر نبودند. صفحه : 4 17 مثل آنان مثل کسی است که [به زحمت] آتشی بیفروخت و همین که اطراف وی را روشن ساخت، خدا نورشان را برد و در تاریکی ها رهایشان کرد که نبینند. 18 کرانند و گنگانند و کورانند، پس [از گمراهی] باز نمی گردند: 19 یا مانند مثل رگبار تندی از آسمان است کهدر آن تاریکی ها و رعد و برق است که از [غرّش] صاعقه ها و بیم مرگ، انگشتان خویش در گوش هایشان کنند، و خدا بر کافران احاطه دارد. 20 نزدیک است برق چشمانشان را بزند، هر بار که برای آنان روشن کند، در آن راه روند و چون بر آنها تاریک نماید باز ایستند، و اگر خدا می‌خواست، شنوایی و چشمانشان را [یکجا] می گرفت. بی گمان، خدا بر هر چیزی تواناست. 21 ای مردم؟ پروردگارتان را که شماو کسان قبل از شما را آفرید بپرستید، باشد که پرهیزگار شوید. 22 خدایی که برای شما زمین را بستری هموار و آسمان را سرپناهی قرار داد و از آسمان آبی نازل کرد که بدان از میوه ها رزقی برای شما برآورد. پس برای خدا همتایان قرار ندهید در حالی که خود می دانید. 23 و اگر در آنچه بر بنده ی خویش نازل کرده ایم شک دارید، سوره ای مانند آن بیاورید و شاهدان خود را غیر از خدا فراخوانید اگر راست می گویید. 24 پس اگر نکردید و هرگز نخواهید کرد، از آتشی که هیمه آن مردمان و سنگ هاست برحذر باشید که برای کفار مهیّا شده است. صفحه : 5 25 و کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند نوید ده که برایشان باغ هایی است که از پای درختانش نهرها جاری است، هر بار که میوه ای از آن روزیشان گردد، گویند: اینکه همان است که قبلا روزیمان شده و برای آنان همانند آن آورده شود و آن جا آنها را همسران پاکیزه ای است و در آن جاودانند. 26 به راستی خدا ابایی ندارد از اینکه که به پشه ای یا فوقآن مثل زند، امّا آنان که ایمان آوردند می دانند که آن [مثل] حف بوده و از جانب پروردگارشان است ولی کافران [به قصد تحقیر] گویند: خدا از اینکه مثل چه خواسته است! [آری] بسیاری را با آن گمراه و بسیاری را هدایت می کند، ولی جز فاسقان را بدان گمراه نمی کند. 27 همانان که پیمان خدا را پس از تأکیدش می شکنند و آنچه را که خدا به پیوستن آن امر کرده می گسلند و در زمین فتنه به پا می کنند. همین ها زیانکارانند. 28 چگونه منکر خدا می شوید با آن که بی جان بودید پس شما را جان بخشید، و دیگر بار شما را می میراند و بازجانتان می دهد و آن گاه به سوی او بازگردانده می شوید. 29 اوست کسی که آنچه در زمین است، همه را برای شما آفرید، سپس به آسمان پرداخت و آنها را به صورت هفت آسمان تنظیم کرد و او به هر چیزی داناست. صفحه : 6 30 و آن گاه که پروردگارت به فرشتگان گفت: من در زمین جانشینی خواهم گماشت. گفتند: آیا در آن مخلوقی قرار می دهی که تباهی کند و خون ها بریزد، حال آن که ما تو را به پاکی می ستاییم و تقدیست می کنیم! گفت: من آن می دانم که شما نمی دانید. 31 و همه نام ها را به آدم آموخت، سپس آنها را بر فرشتگان عرضه داشت و گفت: اگر راست می گویید مرا از نام های اینان خبر دهید. 

مترجم : استاد ابوالفضل بهرام پور

ناشر : انتشارات آوای قرآن