کتاب سالار کربلا

کتاب سالار کربلا حسین بن علی(علیه السلام) نوشته مرحوم سید عبدالرزاق مقرم با ترجمه حجت‌الاسلام مرتضی فهیم کرمانی از سوی انتشارات سیدالشهدا(علیه السلام) منتشر شد.

این کتاب از 36 فصل تشکیل شده است که مهم‌ترین آن‌ها به شرح ذیل است:

انبیا زمینه‌سازان راه حسین(علیه السلام)، حسین(علیه السلام) از شهادت خود خبر داشت، روش حسین در کربلا، حسین علیه السلام پیروز است، نهضت حسین(علیه السلام) اسلام را بیمه کرد، شیعیان امام را بر خود برتری می‌دهند، چرا حسین(علیه السلام) اهل‌بیت خود را به کربلا برد، نامه‌های اهل کوفه، مسافرت ابی‌عبدالله به‌سوی عراق،  روز عاشورا، شهادت اهل‌بیت(علیه السلام) و حوادث بعد از شهادت.

در بخشی از عنوان «حسین علیه السلام پیروز است» آمده است: حسین(علیه السلام) معتقد بود در نهضت مقدس خود پیروز است، زیرا شهادت خود را موجب احیای دین پیغمبر(صلی الله علیه و آله) و میراندن بدعت و منفور جلوه دادن اعمال ننگین مخالفین و نشان دادن احقیت خود به خلافت و نااهلی دیگران می‌دانست و در نامه‌ای که به محمد بن حنیفه و سایر افراد بنی‌هاشم نوشت به همین مطلب اشاره‌کرده است: «مَن لَحِقَ بِنا أستَشهَدَ، وَمَن تَخَلَّفَ لَم یبلغِ الفَتحَ؛ هرکس از شما در این سفر به من بپیوندد، به فیض شهادت نائل خواهد گشت و هر کس تخلف ورزد به فتح و پیروزی نخواهد رسید.»

حسین بن علی(علیه السلام) از آغاز نهضت خود می‌دانست هرکس با او همراه باشد کشته خواهد شد بنابراین منظورش از فتح و پیروزی در این نامه همان آثار مترتب بر نهضت و شهادت است که باعث از هم پاشیدن پایه ضلال و زدودن خارهای باطل از سر را شریعت پاک اسلام است که موجب استواری ارکان عدل و توحید می‌گردد، که بر امت واجب است به‌عنوان یک وظیفه شرعی رویاروی منکر قیام کنند و تا نابودی آن دست از مبارزه برندارند.

و معنای سخن امام زین‌العابدین(علیه السلام) نیز همین است که به ابراهیم بن طلحة بن عبیدالله هنگام برگشت امام زین‌العابدین به مدینه، وی از امام پرسید: «من الغالب؟؛ در این مبارزه چه کسی پیروز شد؟» حضرت سجاد(علیه السلام) فرمود: «إذا دَخَلَ وقتُ الصّلاة فأُذِنَ و أُقیمَت تعرِفُ الغالِب؛ زمانی که وقت نماز فرارسد و اذان گفته شود، و نماز اقامه گردد، آنگاه معلوم می‌شود غالب کیست.

در اینجا نیز اشاره به نتیجه اصلی، از شهادت است که سیدالشهدا(علیه السلام)  نفس قدسیّه خودش را به خاطر آن و فَشل کردن یزید که تلاش می‌کرد نور خدا را خاموش کند و پدرش معاویه که می‌خواست زحمات پیغمبر(صلی الله علیه و آله) را نابود نماید و نام محمد(صلی الله علیه و آله) را از شهادتین در اذان بردارد، فدا کرد، بااینکه بر مسلمان‌ها واجب بود در اوقات پنج‌گانه به آن شهادت دهند، و نام محمد (صلی الله علیه و آله) را که کاخ‌های شرک را ویران و پرستش بت‌ها را باطل کرد، اعلام کنند، و به همین دلیل بر امت اسلامی واجب است در تشهد نماز خود، بر پیغمبر و آل پاک او صلوات بفرستند که نماز بدون صلوات بر او ناقص خواهد بود.

مولف : مرحوم سید عبد الرزاق مقرم

ناشر : انتشارات سید الشهدا