این کتاب دربردارنده ارتباط با کودکان زیر هفت سال می باشد.در بخشی از این کتاب آمده به دنیا که پا می گذارد، مِهرش را بر دل ما حک می کنند و مُهر «پدر و مادر» را بر پیشانی ما می زنند. از این لحظه به بعد، برای در آغوش گرفتن و بوسیدن و بازی کردن با او لحظه شماری می کنیم. قلبمان به عشق با او بودن می تپد؛ با خنده هایش شاد می شویم و گریه هایش را تاب نمی آوریم.
از زمانی که او مهمان کوچک خانۀ ما می شود، آنچه می گوییم و عمل می کنیم، معمار زندگی او می شود و آنچه می گوید و عمل می کند، بازتابی از رفتار ما؛ انگار که برای او مدرسه ای ساخته ایم به وسعت خانه. وقتی با او بازی می کنیم؛ به احساساتِ لطیفش پاسخ می دهیم؛ بودنش را به رسمیت می شناسیم و مسئولیتی به او می سپاریم، نرم نرم سنگ روی سنگ می گذاریم و ذره ذره دنیایش را می سازیم.
این گونه برای فرشتۀ کوچکمان دنیایی تلخ یا شیرین بنا می کنیم؛ دنیایی که امتدادش تا بی نهایت است و تا ابدیت امتداد دارد. پس بیندیشیم که برای میوۀ دل خود، چه دنیایی رقم می زنیم؟ دنیایی که تلخی آن همنشین ابدی اوست یا «دنیای شیرین ناتمام»؟!
